திலகவதிசெம்பாட்டூர் திருவாதினமுடையார் சிவன் கோயில்

ராஜகோபுர தரிசனம்!

புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இத்தலம். இக்கோயிலின் மூலவர் கல்வெட்டுகளில் திருவாதினமுடையார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். இக்கோயில் ஒரே காலகட்டத்தில் ஒரே மன்னரால் முழுமையாகக் கட்டப்பட்ட கோயில் அல்ல. பல்வேறு காலங்களில் கட்டப்பட்டு, பின்னர் பல அரசர்களின் காலங்களில் புதுப்பிக்கப்பட்டு விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

இக்கோயிலின் பழமையான கட்டுமானப் பகுதிகளாகக் கருதப்படும் மகாமண்டபமும் அம்மன் சன்னதியும் கருவறை மற்றும் அர்த்தமண்டபத்தைவிட முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை. இவற்றின் கட்டிடக்கலை பிற்காலச் சோழர் அல்லது ஆரம்பப் பாண்டியர் காலக் கலைப்பாணியை வெளிப்படுத்துகின்றன. இப்பகுதிகளில் நான்கு பக்க வடிவிலான தூண்கள், கும்பம், பத்மம், பெரிய பலகை மற்றும் தனித்துவமான பொதிகை அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன. மகாமண்டப சுவரில் காணப்படும் குலோத்துங்க சோழன் காலக் கல்வெட்டு இந்தக் கட்டுமானப் பகுதி குறைந்தபட்சம் 12ம் நூற்றாண்டினை சேர்ந்தது என்று உறுதிப்படுத்துகிறது.

தற்போது காணப்படும் கருவறை மற்றும் அர்த்தமண்டபம் பிற்காலப் பாண்டியர் கட்டிடக்கலைப் பாணியினை வெளிப்படுத்துகின்றன. தெற்குப் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள தட்சிணாமூர்த்தி சன்னதிக்கு முன்புள்ள மண்டபம் விஜயநகர காலக் கட்டிடக்கலை அம்சங்களை கொண்டுள்ளன. இவற்றில் சதுர மற்றும் எண்கோணப் பகுதிகளை கொண்ட தூண்கள், சதுரத் தலைப்பகுதிகள், பூ வடிவ பொதிகைகள் மற்றும் இரட்டை வளைவுகள் விஜயநகர பாணியில் காணப்படுகின்றன.இப்பகுதிகளில் பலகோண வடிவிலான தூண்கள், உறுப்புகள், இதழ்களுடன் கூடிய பத்ம அமைப்புகள் மற்றும் பூ வடிவ பொதிகைகள் காணப்படுகின்றன. கருவறைக்கும் அர்த்தமண்டபத்திற்கும் இடையிலான சுவர் இடைவெளிகளில் கும்ப பஞ்சரங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. தேவகோஷ்டங்களின் மேல் பகுதிகளில் பஞ்சர அமைப்புகளும் காணப்படுகின்றன. விமானத்தின் மேல் பகுதியில் காணப்படும் சில அமைப்புகள் செங்கல் கட்டுமானத்தைக் கொண்டதாகக் கருதப்படுகின்றன.

இக்கோயிலின் கோபுரத்தைப் பொறுத்தவரை, தற்போது காணப்படும் கோபுரத்தின் ஒவ்வொரு கட்டுமானப் பகுதியையும் குறிப்பிட்ட மன்னருடன் இணைக்கும் அளவுக்கு உறுதியான கல்வெட்டு ஆதாரம் கிடைக்கவில்லை. எனவே கோபுரத்தை முழுமையாக சோழர் காலத்தது அல்லது பாண்டியர் காலத்தது என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.

செம்பாட்டூர் கோயிலின் மிகப்பெரிய வரலாற்றுச் சிறப்புகளில் ஒன்று இதன் அருகிலுள்ள சமணத் தொல்லியல் எச்சங்கள். சிவன் கோயிலுக்கு தென்மேற்கு பகுதியில் ஒரு சமணக் கோயில் இருந்ததற்கான எச்சங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அங்கு மகாவீரர் சிலை, யக்ஷி சிலை, யக்ஷர்களின் உருவங்கள் மற்றும் சிங்கத் தூண்கள் போன்றவை கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை செம்பாட்டூர் பகுதி ஒரு காலத்தில் முக்கியமான சமண மையமாக இருந்திருக்கலாம் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

யக்ஷி சிலையின் அடிப்பகுதியில் காணப்படும் கல்வெட்டில் ஜெயகொண்டா சோழன் என்ற பெயர் இடம்பெறுகிறது. முதலாம் ராஜராஜ சோழனுடன் தொடர்புடைய பெயராக இருப்பதால், அந்த சமணக் கோயில் முதலாம் ராஜராஜ சோழன் காலத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. அங்கு கிடைத்த சிங்கத் தூண்களும் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை. அவற்றின் வடிவமைப்பில் பல்லவர் காலக் கலைப்பாணியின் தாக்கம் காணப்படுகிறது. அமர்ந்த நிலையில் செதுக்கப்பட்ட சிங்கங்கள், திறந்த வாய், சுருள் வடிவில் விரிந்த மயிர் போன்ற நுணுக்கமான சிற்ப வேலைப்பாடுகள் அவற்றில் காணப்படுகின்றன. இத்தகைய சிங்கத் தூண்கள் மாமல்லபுரம் ரதங்களில் காணப்படும் பல்லவர் காலச் சிங்கத் தூண்களை நினைவூட்டுகின்றன.

செம்பாட்டூர் திருவாதினமுடையார் கோயிலின் வரலாற்றை பார்த்தால், முதலில் பல்லவர் கலை மற்றும் கட்டிட மரபுடன் தொடர்புடைய சமணச் சிற்பங்கள் இருந்திருக்கிறது. முதலாம் ராஜராஜ சோழன் காலத்தில் சமணக் கோயில் செயல்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைக்கின்றன. பின்னர் செம்பாட்டூர் சிவன் கோயில் சோழர் காலத்தில் வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிறது. 12 ஆம் நூற்றாண்டில் குலோத்துங்க சோழன் காலக் கல்வெட்டு கோயிலின் இருப்பையும் அதன் சமய மற்றும் பொருளாதார செயல்பாடுகளையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் ஹொய்சாள தளபதி சிங்கண்ண தண்டநாயகன் கோயிலுடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளார்.

அதன்பின் சேம பிள்ளையார் காலத்தில் பிரதான சன்னதி புதுப்பிக்கப்பட்டு பாண்டியர் காலக் கட்டிடக்கலை வடிவம் பெற்றுள்ளது. பின்னர் விஜயநகர காலத்திலும் சில மண்டபங்கள் மற்றும் கட்டிடப் பகுதிகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.எனவே செம்பாட்டூர் திருவாதினமுடையார் சிவன் கோயிலை குறிப்பிட்ட ஒரு நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கோயில் என்று வரையறுப்பதைவிட, சோழர் காலத்திலிருந்து பாண்டியர் காலம் வழியாக விஜயநகர காலம் வரை தொடர்ந்து வளர்ச்சி பெற்ற வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கோயில் என்று குறிப்பிடலாம்.