SUN குழுமத்திலிருந்து வெளிவரும் காலை நாளிதழ்

வாசகர்களின் ஆன்மிக அனுபவம்

2020-11-17@ 09:48:41

கைகொடுத்து காப்பாற்றிய பாபா

2018ம் வருடம் அன்று ஒருநாள் நானும் என் மனைவியும் திருச்சிராப்பள்ளி ரயில் நிலையத்திலிருந்து கேரள மாநிலம் கோழிக்கோடு செல்ல இரவு 8.20 மணியளவில் ஏறி ஈரோட்டில் இரவு 12 மணியளவில் இறங்கினோம். பின்பு சென்னையில் இருந்து வரும் மங்களூர் எக்ஸ்பிரஸ் வண்டியில் ஏறி கோழிக்கோட்டில் இறங்க வேண்டும். அந்த வண்டி ஈரோட்டிற்கு இரவு 2 மணியளவில் வரவேண்டிய வண்டி கால தாமதம் ஆனதால் அதே பிளாட்பாரத்தில் வேறு ஒரு வண்டி வந்து நின்றது. நான் அவசரத்தில் மங்களூர் வண்டி தான் என நினைத்து அந்த வண்டியில் ஏறிவிட்டேன். வண்டியும் கிளம்பி போய்க்கொண்டு இருந்தது. 10 நிமிடம் கழித்து வண்டி கேரளா போகும் பாதையில் செல்லாமல் வேறு பாதையில் செல்கிறது என்பதை உணர்ந்து கொண்டு அந்த பெட்டியில் அமர்ந்து இருந்தவர்களை பார்த்து கேட்டேன். இந்த வண்டி எங்கே செல்கிறது என்று. அதற்கு அவர்கள் காட்பாடி வழியாக சென்னை செல்கிறது என்றார்கள். பின்பு என்னைப்பற்றி அவர்களிடம் சொன்னேன். அவர்கள் நீங்கள் வண்டி மாறி ஏறி விட்டீர்கள். இந்த வண்டி அடுத்த ஸ்டேசனில் நின்றவுடன் எதிர் பிளாட்பாரத்தில் உடனே கிளம்பும். அதில் ஓடி ஏறிக் கொள்ளுங்கள் அந்த வண்டி ஈரோடு போகிற வண்டி என்று சொன்னார்கள். வண்டியும் ஸ்டேஷனில் நிற்க, அவர்கள் சொன்னது போல எதிர் பிளாட்பாரத்தில் இருந்த ஈரோடு வண்டி ஹார்ன் அடித்துக் கிளம்பியது.

என் மனைவியை கூட்டிக் கொண்டு ஓடினேன். ஓடிப்போய் கீழ்படியில் காலை வைத்து ஏறினாள். ஆனால் அடுத்த படியில் அவளால் ஏற முடியவில்லை. படி செங்குத்தாக இருந்ததால் அடுத்த படி ஏறமுடியாமல் அழுதாள். வண்டி எக்ஸ்பிரஸ் என்பதால் மிக வேகமாக சென்று கொண்டிருந்தது. அய்யோ இன்று இருவரும் தொலைந்தோம் என்று நினைத்து யாரை கூப்பிடுவது என்று தெரியாமல் நான் சத்தமாக பாபாஜி என்று கத்தினேன். நான் ஏன் பாபாஜியை கூப்பிட்டேன் என்றால் நான் அரசு அச்சகத்தில் பணி ஓய்வு பெற்ற பின் தான் என்னுடைய அருமை நண்பர்களுடன் சீரடி சாய்பாபா கோயிலுக்கு 6 வருடம் தவறாமல் சென்றதால் பாபாஜி என்று அழைத்தேன். யாரும் வரவில்லை. மீண்டும் அலறினேன். பாபாஜி என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்? எங்களை காப்பாற்றுங்கள்? என்று கத்தினேன். யாரோ ஒருவர் பச்சை நிறவேட்டியுடன் நெத்தியில் சந்தனம், குங்குமம் வைத்தவாறு என்னையும் என் மனைவியையும் கையை பிடித்து இழுத்து உள்ளே விட்டார். நான் வண்டியில் ஏறி பார்த்தேன். கம்பார்ட்மென்டில் யாரையும் காணவில்லை.

நீங்கள் எப்படி என்னைக் காப்பாற்ற வந்தீர்கள் என்று கேட்டேன். அவர் சொன்ன பதில் நீங்கள் தானே சாய்பாபா என்னை காப்பாற்றுங்கள் என்று கூப்பிட்டீர்களே. அதனால் தான் ஓடி வந்தேன் என்று சொன்னார். பின்பு நாங்கள் உயிர் தப்பிய பயத்தில் அப்படி கீழே அமர்ந்து இருந்தோம். அப்பொழுது என் மனைவி அவருக்கு நன்றி சொல்லி வாருங்கள் என்று சொன்னாள். நானும் எழுந்து தேடினேன். வண்டி முழுவதும் தேடியும் எங்கும் காணவில்லை. வண்டியும்  ஈரோடு ஸ்டேஷனில் நின்றது. என் மனைவியை பிளாட் பார இருக்கையில் அமர வைத்துவிட்டு ஓடினேன். அவர் எங்காவது இறங்கி போகிறாரா, அவர் காலில் விழுந்து வணங்கலாம் என்று ஓடினேன். அவர் எங்குமே இல்லை. என்னை கை கொடுத்து காப்பாற்றியவர் அந்த சீரடி சாய்பாபாதான் என்று உணர்ந்து என் மனைவியிடம் சொல்லி அழுதேன். இன்று நினைத்தாலும். நானும் என் மனைவியும் கண் கலங்குவோம். இந்த அற்புதத்தை எனக்கு தெரிந்தவர்களிடம் எல்லாம் சொல்லி இருக்கிறேன்.

- A. செல்வராஜ், திருச்சி.

குழந்தையாய் வந்த கோமதி அம்மன்

என் அம்மா, அப்பா வருடா வருடம் சங்கரன்கோயிலுக்குப்போய் வருவது வழக்கம். என் அம்மாவுக்கு குழந்தை பிறக்காததால், சங்கரன்கோயில் அம்மனுக்கு, ஆண் குழந்தை தனக்கு பிறந்தால், வைரத்தோடு சாத்துவதாக பிரார்த்தனை செய்திருந்தார். ஆண் குழந்தை பிறந்தது. ஆனால், ஏழு வருடங்களாக மறந்து விட்டார். ஏழாம் ஆண்டு இறுதியில், சங்கரன்கோயில் குளத்தில், அம்மா குளித்துவிட்டு, குளத்துப் படிக்கட்டில் ஏறும்பொழுது, ஏழு வயது பெண் குழந்தை, ‘‘என்னை மறந்து விட்டாயா’’ எனக் கேட்க, அம்மாவுக்குப் புரியவில்லை. திடீரென்று அம்மாவிற்கு ஞாபகம் வந்தது. அந்தச் சின்னப் பெண்ணுக்கு பதில் கூற, அவளைத் தேட, அவள் காணவில்லை. அம்மாவுக்குப் புல்லரித்தது. அன்றைக்கே அர்ச்சனை செய்து, வைரத் தோடை சாத்தினார். இன்றைக்கு நினைத்தாலும் மெய் சிலிர்க்கும்.
அச்சம்பவம் மனதில் ஆழப் பதிந்துள்ளது.

- A.S. கணபதி  சுப்பிரமணியன்,  சேலம்.

மயிலாக வந்து மன தைரியம் வழங்கிய மால் மருகன்

1985 முதல் காஞ்சிபுரம்  TNEBயில் வேலை செய்து வருகிறேன். நீண்ட  நாட்களாக ஸ்கூட்டர் வாங்கிட ஆசை. லோன் போட்டு  Bajaj Super FE ஸ்கூட்டர் வாங்கி ஸ்ரீகாஞ்சி காமாட்சியம்மன் கோயிலில் மாலை பூசை போட்டு விட்டு வருகின்ற போது கச்சப்ப ஈஸ்வர் கோயில் அருகில் நண்பர்கள் ட்ரீட் வைக்குமாறு கூற, டிரீட் தருவதாக வாக்களித்தேன். அதை இன்றே, இப்பொழுதே தருமாறு, வலியுறுத்திட என்ன வேண்டும் என்றேன். அதற்கு அவர்கள் எங்களை திருப்பதிக்கு அழைத்துச் சென்று தரிசனம் காண்பித்து அழைத்து வரவேண்டுமென்று திருப்பதி லட்டு தந்து உபசரிக்க வேண்டும் என்றனர், சரி ஆகட்டும் என்றேன்.
அவரவர் வீட்டிற்குச் சென்று மாற்றுத் துணியும், வழிச் செலவுக்குரிய பணமும் எடுத்து வந்து மாலை 6.15 அளவில் புறப்பட்டோம். வழியில் திருத்தணி தேவஸ்தானத்தில் தரிசனம் செய்து 6 பேரும் அவரவர் வாங்கிய 3 ஸ்கூட்டரில் பயணித்தோம். அன்றுதான் வாங்கியிருந்ததால் சரியாக ஓட்டத் தெரியவில்லை. வழியில் வந்தவர்களின் ஆலோசனைப்படி ஓட்டி திருப்பதியை சிரமத்துடன் அடைந்தோம். இரவு உணவு உண்டு ஓய்வெடுத்தோம்.

அதிகாலையில் எழுந்து சுவாமி தரிசனம் திருப்தியுடன் செய்து ஆனந்தம் அடைந்தோம். பின்னர் காஞ்சிக்கு புறப்பட்டோம். மேல் திருப்பதி பஸ் ஸ்டாண்ட் கடந்து வந்து முதல் திருப்பம் வளைந்து திரும்புகையில் கீழ் நோக்கி ஸ்கூட்டர் மிகவும் வேகமாக சென்றது. மற்றவர்களும் அது போலவே உணர்ந்ததால் பயத்தில் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. பிரேக் அழுத்தினாலும் நிற்காமல் சென்றது எனக்கு மிகவும் பயத்தை தந்ததால், என்னையும் மீறி பயத்தில் படபடப்புடன் இன்று வீடு போய் சேர மாட்டோம், எங்கோ மலையில் மோதி, பள்ளத்தில் விழுந்து விடுவோம் என்ற பயத்தில் ‘‘முருகா’’ எங்களை காப்பாற்று என்று நான் கத்திட அனைவரும் அலறினோம். அந்த நேரத்தில் ஏதோ ஒரு பறவை என் தலையில் மற்றும் என் பின்னால் அமர்ந்திருந்த கலெக்டரின் உறவினர் தலையிலும் சிறகால் அடித்துச் சென்றது. உடனே அச்சம் விலகியது, நான் என்னை உணர்ந்தேன். உடனே பிரேக் அடித்து நிறுத்திவிட்டு, நடுரோட்டிலேயே இறங்கி நின்றோம். எதிரிலுள்ள ஒரு குன்றின் மீது ஒரு மயில் அமர்ந்து எங்களையே பார்த்து அகவிற்று.

உடலெங்கும் ஒரு புல்லரிப்பு  படபடப்பு - கண்களில் கண்ணீர் வழியே அனைவரும் முருகா, முருகா என்றும் அரோகரா என்றும் அலறினோம். எமக்கு பின்னால் வந்தவர்களும் கீழே இறங்கி நின்று மயிலை தரிசனம் செய்தனர். முருகனே அன்று நேரில் தோன்றி அருள்பாலித்து எம்மை காப்பாற்றியதாக அக மகிழ்ந்தோம். அந்த மயிலை பார்த்ததும் உற்சாகம் பொங்கியது. மனதிற்குள் நூறு யானை பலம் வந்தது. ஒருமையுடன் நின் மலரடி நினைப்பவரை நிபந்தனையின்றி காப்பவன், காத்தவன் மால் மருகன் என்று எங்களுக்கு அறிவித்ததாக எண்ணி அனைவரும் நடுரோட்டிலேயே சாஷ்டாங்கமாக வணங்கி எழுந்து, அதே முருக கோஷத்துடன் இரவு 10.45 மணியளவில் கச்சபேஸ்வரர் கோயில் முன் வந்து உடனே சுவாமிஜியை சந்தித்து லட்டு பிரசாதமும் தந்து, முருகன் காப்பாற்றியதையும் கூறிவிட்டு ஆசி பெற்று அவரவர் வீட்டிற்குச் சென்றோம்.

- S. திலிப்குமார், காஞ்சிபுரம் - 631501.

மேலும் செய்திகள்

Like Us on Facebook Dinkaran Daily News
  • 29-05-2021

    29-05-2120 இன்றைய சிறப்பு படங்கள்

  • 27-05-2021

    27-05-2021 இன்றைய சிறப்பு படங்கள்

  • 15-05-2021

    15-05-2021 இன்றைய சிறப்பு படங்கள்

  • 13-05-2021

    13-05-2021 இன்றைய சிறப்பு படங்கள்

  • 11-05-2021

    11-05-2021 இன்றைய சிறப்பு படங்கள்

படங்கள் வீடியோ கல்வி சினிமா ஜோ‌திட‌ம்