மணமாலை தரும் மச்சக்கார முருகன்

Date: 2013-12-11@ 16:00:48

வள்ளிக் கொடிகள் வளர்ந்து கிடக்கும் லவலீ மலை, வழக்கத்தை விட பேரழகாகத் தெரிந்தது. புல் நுனியில் மலர்ந்து கிடக்கும் பனித்துளிகளை சுவைத்துக் கொண்டிருந்த முயல்களின் குதியலில் ஆனந்தம் கூடுதலாய் தெரிந்தது. புனித நகரமான காஞ்சியின் அழகுக்கு மேலும் அழகு சேர்க்கும் இந்த மலையில் இன்று என்ன அதிசயம் நிகழப்போகிறதோ தெரியவில்லை. ஆனால் அனைத்தும் சுப சகுனங்களாக இருக்கின்றன. இன்றைய விடியல் அழகாகவும் அதே சமயம் ஏதோ ஒரு அற்புதத்திற்கு இந்த மலை தயாராகிறது என்பதையும் கவனித்த வேடர்குலத் தலைவன் நம்பிராஜன் பெருமகிழ்ச்சிக் கொண்டான்.

தாமரை மலர்கள் பூத்துக் கிடந்த தடாகத்தில் குளித்தான். கரையேறி வந்தான். அந்த அதிகாலையில் தங்கத்தட்டாய் சுழன்றபடி கதிர்தூவி மேலெழும்பும் சூரியனை கைகூப்பி வணங்கினான். ‘கண்கண்ட தெய்வமே... சூரிய பகவானே... எங்கள் மலை எல்லா வளங்களும் நிரம்பி விளங்கட்டும். இங்குள்ள உயிர்களெல்லாம் எந்த குறையுமின்றி வாழ அருள்புரிவீர்களாக. என் நீண்ட நாள் பிரார்த்தனையான குழந்தைச் செல்வத்தை வழங்கி அருள் புரிவீர்களாக...’ என்று மனதிற்குள்ளாக வேண்டிக் கொண்டான். பார்வதி தேவியையும் பரமேஸ்வரனையும் மனதில் இருத்தி வணங்கினான். அவனை ஆசிர்வதிப்பது போன்று வானம் தூறல் போட்டது. லவலீ மலை, அதிசயங்களும் ஆன்மிக புருஷர்களும் நிரம்பிய பிரதேசம். அங்கே அனேக சித்தர்களும் முனிவர்களும் வசித்து வந்தனர்.

சதாசர்வ காலமும் இறை தியானத்தில் கழித்து வந்த அவர்கள் கண்திறந்து பார்க்கும்போது  அங்கே பல அதிசயங்கள் அரங்கேறும். ஆம், இங்குள்ள ஒரு முனிவரின் வாயிலாக நம்பிராஜனின் துயர் துடைக்க பரம்பொருள் முடிவு செய்துவிட்டான். அதற்கான ஆயத்தம் ஆரம்பமானது. ஒரு அழகிய மான் அந்த இடத்தில் துள்ளிக் குதித்துக் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. தியானத்தில் இருந்த சிவமுனிவர் கண் திறந்தார். நடக்கப் போகும் திருவிளையாடலை உணர்ந்த அவர், தன் கருணை வழியும் கண்களால் மானைப் பார்த்தார். அவரது பார்வையால் தீண்டப்பட்ட மான் சூல் கொண்டது. உடனே அழகிய பெண் குழந்தையை வள்ளிக் கொடிகளுக்கு நடுவே ஈன்றது. பிறந்த மழலை தன் இனத்தைச் சேர்ந்தது இல்லை என்றுணர்ந்து குழந்தையின் நெற்றியை அன்புடன் முகர்ந்து விட்டு அந்த இடத்தை விட்டு அகன்றது.

 புதர்களுக்கு நடுவில் கிடந்த குழந்தை வீறிட்டு அழுதது. அந்த அழுகுரலில் இனிமை இழைந்தோடியது. அமுதமாய் காற்றில் கரைந்து வந்த குழந்தையின் குரல் நம்பிராஜனின் காதைத் தொட்டது. குழந்தையின் குரலோசையை பிடித்துக் கொண்டு  ஓடினான், வேடர் குலத் தலைவன். அங்கே வள்ளிக் கொடிகளுக்கு நடுவே தேவதையாய் பச்சிளம்பிள்ளை. இவன் முகம் பார்த்த உடன் அழுகையை நிறுத்தியது. அவனை கண் இமைக்காமல் பார்த்தது. உடனே கால் உதைத்துச் சிரித்தது. நம்பிராஜன் விடியலில் கண்ட சகுனங்கள் இப்படி பலித்தது கண்டு வியந்தான். ஆஹா, என் பிரார்த்தனை பலித்துவிட்டது. என் வீடு விளங்க ஒரு மகாலட்சுமி எனக்கு கிடைத்து விட்டாள். பிள்ளை இல்லை என்ற குறை தீர்க்க வந்த குலக் கொடி இவள் என்று வாரியெடுத்தான். நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டு தன் குடில் வந்து சேர்ந்தான்.

தன் குலத்தாருக்கெல்லாம் தகவல் சொல்லி விருந்து வைத்தான். அழகுக் குழந்தைக்கு வள்ளி என்று பெயர் சூட்டினான். மலைராஜனின் மகளாய் வளர்ந்தாள் வள்ளி. கிழங்குகளும் தேனும் தினைமாவும் அவளை வளர்த்து வனப்பாக்கியது. காலம் அவளை மலரச்செய்தது. பனிரெண்டு வயது தொட்ட மகளை தினைப்புனங்களில் காவல் காக்க அனுப்பினான் வேடர்குல வேந்தன். லவலீ என்னும் வள்ளி மலைக்கு வந்த நாரதர், வள்ளியைக் கண்டார். இவள் வேலனுக்கு மாலையிட வேண்டியவள் என்பதை உணர்ந்து கொண்டார். முருகனை சந்தித்து வள்ளியைக் கரம்பிடிக்க வேண்டிய தருணம் கனிந்து விட்டது என்று சொன்னார். அதன்படி முருகப்பெருமான் வள்ளிமலைக்கு வந்தார். வேடர்குல வள்ளி மீது மையல் கொண்டார்.

முதலில் ஒரு வயோதிகனாக வடிவெடுத்துச் வள்ளியை சீண்டி விளையாடினார். வள்ளி கோபமுடன் சீறினாள். கடுமையாக எச்சரித்தாள். மறுநாள் இளைஞனாக வடிவெடுத்து வந்தார். உடனே வள்ளி, நேற்று வயோதிய வேடம் இன்றைக்கு இளைஞனாக வந்து மயக்க பார்க்கிறீர்களா என்று கேட்டாள். எப்படிக் கண்டுபிடித்தாய் வள்ளி என்று கேட்க, வேஷம் போடும் போது இந்த மச்சத்தை மறைக்க வேண்டும் என்பது தெரியாதா என்று கன்னத்தில் இடித்து விட்டு நகர்ந்தாள். வள்ளியை வளைக்க முடியாத முருகன், அண்ணன் விநாயகனை வேண்ட யானையாய் வந்து வள்ளியைத் துரத்தியதும் வள்ளி வந்தவர் யார் என்ற உண்மை தெரிந்து கந்தனிடம் காதல் கொண்டதும் அதன் பின்பு வேடர்குல தலைவனின் மகளை முருகன் மணமுடித்ததும் நாம் அறிந்ததே.

ஆனால் அன்று வள்ளியோடு விளையாட மச்சத்தோடு வந்த முருகன், அதே தோற்றத்தோடு கோயில் கொண்டிருக்கிறார். மச்சக்காரன் சுவாமிநாத பாலமுருகன் என்ற திருநாமத்தோடு, சென்னை வானகரத்தில் கோயில் கொண்டிருக்கிறார். போரூர் ரவுண்டாணாவில் இருந்து ஆற்காடு சாலையில் காரம்பாக்கம் பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்து இடது பக்கம், போரூர் தோட்டம் தொழிற்பேட்டைக்கு அருகில், வானகரம் மேட்டுக்குப்பத்தில் இருக்கிறது இக்கோயில். இந்தக் கோயிலைக் கட்டியவர் டாக்டர் வரதராஜன். பிரபல மருத்துவரான இவர் வடபழனி முருகன் கோயிலை நிறுவிய மூன்று சித்தர்களின் மீது ஈடுபாடு உடையவர். அவர்களின் ஆராதனையில் தன்னை கரைத்துக் கொண்ட இவர், அன்னதானம், இலவச மருத்துவ உதவி என சமூகப் பணியையும் ஆன்மிகப்பணியையும் ஒருசேர செய்து வருகிறார். இவரது குருவாக உள்ள வடபழனிச் சித்தர்களின் ஆணைப்படி இங்கே முருகனுக்கு ஆலயமெழுப்பினார்.

இந்த ஆலயத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட முருகன் விக்ரகத்தில் அபிஷேக வேளையில் முருகனின் கன்னத்தில் சிவப்பு நிற மச்சம் உள்ளதைக் கண்டு பரவசமாகி இருக்கிறார்கள். அன்று முதல் இவர் மச்சக்கார முருகன் என்ற பெயரோடு விளங்குகிறார். நுழைவாயிலைக் கடந்து சென்றால், முதலில் ஸ்ரீசக்கர விநாயகரை தரிசிக்கலாம். இந்த சந்நதியில் இவருக்கு கீழே ஸ்ரீசக்கரம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இவரை வணங்கி மச்சக்கார முருகன் சந்நதியை அடையலாம். இடுப்பில் கை வைத்தபடி நின்ற திருக்கோலத்தில்  காட்சிதரும் முருகனின் கன்னத்தில் மச்சம் இருக்கிறது.

வரத ஹஸ்தம் காட்டி நிற்கும் வேலனை இரண்டு நெய்தீபம் ஏற்றி வணங்கி வேண்டிக் கொள்ள, மூன்றே மாதத்திற்குள் நல்ல முறையில் திருமணம் நடக்கிறது. அப்படி வேண்டிக் கொண்டு திருமணம் முடிந்தவர்கள் இந்த கோயிலில் உள்ள பதிவேட்டில் முகவரியோடு தங்களது அனுபவங்களை பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்கள். அழகன் முருகனின் அருள் மழையில் நனைந்த பிறகு, பிராகாரத்தில் உள்ள தட்சிணாமூர்த்தி, வானத்தீஸ்வரர், நாகர், கோபால கிருஷ்ணர், விநாயகர் மற்றும் அரசும் வேம்பும் இணைந்த தனிச் சந்நதி என அடுத்தடுத்து தரிசிக்கலாம். ஷீரடி சாய்பாபா தனிச்சந்நதியில் அருள்கிறார். அருகில் சனீஸ்வரர்.

அடுத்து சீதா-லட்சுமண சமேதராய் ராமன். அவருக்கு நேரே அனுமன் சந்நதி. இவர்களின் அருள் பெற்றபின் பைரவி சமேத ஸ்வர்ணாகர்ஷண பைரவரை வணங்கலாம். கடன் பிரச்னைகளைத் தீர்த்து நலம் பயக்கிறார் இவர். அருகில் உள்ள விஷ்ணு துர்க்கையை வணங்கி பிரார்த்தனை செய்து கொள்ள, மனவேற்றுமையால் பிரிந்த தம்பதிகள் ஒன்று சேருவார்கள். ஆலயத்தில் பின்பக்கத்தில் கோசாலை இருக்கிறது. கோயில் அமைதியான சூழ்நிலையில் மிக நேர்த்தியாக பராமரிக்கப்படுகிறது. மந்தாரையும், ஒற்றைச் செம்பருத்தியும் பூத்துக் குலுங்கும் கோயில் வளாகத்தில் மச்சக்கார முருகனை வணங்கி விட்டு வந்து அமர்ந்தால், நம் மனதிலும் அவன் அருளால் நந்தவனம் பூத்துக் குலுங்குகிறது.

Like Us on Facebook Dinkaran Daily News