SUN குழுமத்திலிருந்து வெளிவரும் காலை நாளிதழ்

விவேகானந்தர் எனும் ஞானப்புயல்

2018-01-12@ 09:55:15

அவதார தினம் - 12.01.2018

நமது பாரத தேசத்தில் தாய்  மகன், தந்தை  மகன் என்பதற்கு இணையான மற்றொரு உறவுதான் குரு சிஷ்யப் பரம்பரை. அன்றிலிருந்து இன்று வரை கோயிலில் கோத்திரம் சொல்லி நாம் நம் குலகுருவான ஆதி குருவான ரிஷிகளை நினைவு கூர்கிறோம். ஞானிகளின் பாடல்களில் ஆயிரம் தாயன்பிற்கு ஈடாகுமா என் குருவின் கருணை என்று கேட்டிருக்கிறார்கள். சந்த் கபீர்தாசர், ‘‘இந்த உலகிலுள்ள எல்லா மரங்களையும் வெட்டி கூழாக்கி காகிதம் தயாரித்தாலும், என் குருவின் பெருமையை கூற அவை போதுமா என்று தெரியவில்லை’’ என்று சரணாகதி செய்திருந்தார். தெய்வத்தை இகழ்ந்து பேசினாலும் மன்னிப்பு உண்டு. ஆனால், குரு நிந்தனையை தெய்வத்தால் கூட ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்கிற அளவிற்கு குரு தத்துவம் பாரதத்தின் பிதுரார்ஜித சொத்தாகவே இருக்கிறது.  
குரு எனும் தத்துவத்தின் அருமையை அகிலமெங்கும் பரப்பியவர் சுவாமி விவேகானந்தர்.

எனக்கு வெளிநாடுகளில் கிடைத்த புகழில், பாராட்டுதலில் இன்ன பிற விஷயங்களில் நூறில் ஒரு சதவீதம் இங்கிருப்போருக்கு கிடைத்திருந்தால் அதிலேயே அழுந்திப்போய் காணாமல் போயிருப்பர். ஆனால், என் குருதேவர் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் என் முன்னே சென்று என்னை எல்லாவற்றையும் அலட்சியம் கொள்ள வைத்தார். கட்டி காப்பாற்றி என்னை இவற்றிற்கெல்லாம் அப்பால் தூக்கிச் சென்றதை பலமுறை உணர்ந்திருக்கிறேன்’’என்று குருவருளின் நிதர்சனத்தை காட்டுகிறார். ஆதியில் கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனரும் போல கலியுகத்தில் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரும் விவேகானந்தரும் திகழ்ந்தனர் எனில் அது மிகையில்லை.
மதங்களை கடந்து நின்ற மகத்தான சக்தியை தரிசித்தவர் விவேகானந்தர். சகல சாஸ்திரங்கள் மற்றும் மதங்களின் உள்ளீடாக உள்ள பெருஞ்சக்தியை கண்டு வணங்கிய விவேகி இவர். ஏனெனில், குருதேவர் அடிக்கடி, ‘நரேன்.. இங்கு பார். ஒரே ஆறு. பல துறைகள்’ என்பார். அந்த குருவின் வாக்குதான் விவேகானந்தரின் மத நல்லிணக்கத்தின் மூலம் மனித குல ஒற்றுமை என்று முழக்கமாக எதிரொலித்தது.

கலி என்கிற விருட்சத்தை வேறோடு வெட்டி வீழ்த்த வந்தவரே விவேகானந்தர் என்று மகாகவி பாரதியார் பிரமிக்கிறார். விவேகானந்தர் நடைமுறை உலகைக் கண்டு மனம் வெதும்பியவராய் ஓரிடத்தில் மிகத் துல்லியமான பாரத தேசத்தை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார். நான் தெருவில் போகிறவர்களையும், வருபவர்களையும், கடந்து செல்பவர்களையும் பேசுபவர்களையும் பார்க்கிறேன். ஏழ்மையும் சோம்பலும் சக்தியே இல்லாமல் சக்கையாக இருக்கிறார்கள். எல்லோரிடமும் தமோ குண விருத்தியைத்தான் காண்கிறேன். எங்கும் தமஸ்... தமஸ்... தமஸ்தான். நாங்கள் ரிஷியின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் என்று மட்டும் அவ்வப்போது ஜம்பம் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே தவிர செயல்முறையில் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை. உண்மையான மதம் என்கிற சக்திப் பாய்ச்சல் எவரிடத்திலும் இல்லை. பஞ்சம், பட்டினி என்று அலைபவர்களிடம் போய் வேதாந்தம் பேசி என்ன பயன்.

முதலில் அவர்களை உயிரோடு வாழ விட வேண்டும். அதற்குப்பிறகுதான் அவனிடத்தில் வேதாந்தத்தை போதிக்க வேண்டும். பிறகு மெல்ல மெல்ல இறைவனின் பாதையில் திருப்பி விட வேண்டும். உடல் வலிமையும் இல்லாமல், நெஞ்சுரம் இன்றியும் சொல்வதைச் செய்யும் ஆடுமாடுகளாகத்தான் திரிகிறார்கள். உங்களின் பழம் பெருமையைப்பற்றி பீற்றிக் கொள்வதில் ஏன் நேரத்தை செலவிடுகிறீர்கள். அவர்கள் ஏற்றிய ஜோதியை அணைத்துவிட்டு இருளில் அமர்ந்து கொண்டு அப்போதெல்லாம் ஊரே வெளிச்சமாக இருந்ததாமே என்று பெருமை பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். உங்களிடத்தில் உண்மையான மதத்தின் தன்மை செயல்படவே இல்லை. மகாசக்தியொன்று உள்ளுக்குள் இருக்கிறது. அது தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவே விரும்புகிறது. அதைத் தட்டி எழுப்புங்கள். செயலில் இறங்குங்கள். நூறு இளைஞர்களை கொடுங்கள். இந்த தேசத்தை மாற்றிக் காட்டுகிறேன் என்று கர்ஜித்தார்.

பாரத தேசத்தின் உண்மையான முகத்தை எல்லோருக்கும் காட்ட வேண்டும். இந்த உலகத்திற்கே வழி காட்டக் கூடிய தகுதி இந்த தேசத்திற்கு மட்டும்தான் உண்டு என்று தீக்கங்குகளாக அவரிடமிருந்து வார்த்தைகள் பீறிட்டன. வயதானவர்களுக்குத்தான் ஆன்மிகமா. யார் சொன்னது? இளைஞனே விழித்துக் கொள். உண்மையில் ஆன்மிகம் உனக்குத்தான் தேவை. ஆன்மிகம் என்றால் அமைதியாக ஓரமாக அமர்ந்து கொள்வதல்ல. அதிவேகமாக சுழலும் சக்கரம் போன்றது அது. சூரைக் காற்றின் வேகமும் தென்றலின் அமைதியும் சுகமும் கலந்ததே ஆன்மிகம். சோம்பியிருத்தல் அல்ல. உடலின் ஒவ்வொரு செல்லும் துடிப்போடு செயலாற்றும் புரட்சிதான் ஆன்மிகம். ரத்தம் கொதிக்கும் மூர்க்கத்தனத்தை நான் சொல்லவில்லை. விவேகமான வீரத்தைத்தான் ஆன்மிகம் என்கிறேன் என்றார்.
நவீனமுறை கல்விமுறையை வரவேற்றார். ஆனால், வேத இதிகாசங்களையும், சாஸ்திரங்களையும் வேதாந்தங்களையும், ராஜ யோகத்தைப்பற்றியும் ஒருவர் நிச்சயம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால், நீங்களோ மேனாட்டு அறிஞர்களின் ஆழமற்ற பேச்சை கேட்டு சிலாகிக்கிறீர்கள். ஆனால், நம் ரிஷிகள் சொன்ன அதி சூட்சுமமான விஷயங்களை காது கொடுத்துக் கேட்காமல் அதன் அருமை தெரியாமல் இருக்கிறீர்கள். இன்னும் சிலர் மூட நம்பிக்கைகளை சுமந்து கொண்டு இதுதான் சாஸ்திரம் என்று திரிகிறார்கள். இந்து மதம் எதிர்த்துக் கேள்விகளை கேட்கச் சொல்கிறது. யாக்ஞவல்கியரின் சபையில் கார்க்கி கேட்டதுபோல் கேட்கச் சொல்கிறது. ஏனெனில், எல்லாவற்றிற்கும் நம்முடைய ரிஷிகள் பதில்களை சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஏன், என் குருநாதர் இந்த நூற்றாண்டில் இல்லையா. அவர் என்ன படித்தார். எந்த கல்லூரிக்குச் சென்றார். ஒரு முறை அவர் பெயரை அவரே எழுதும்போது மூன்று நான்கு தவறுகளை பார்த்தேன். ஆனால், அப்பேற்பட்டவரிடம்தான் பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்கள் வந்து சந்தேகம் தெளிந்து சென்றார்கள். அவர் எதை அறிய வேண்டுமோ அதை அறிந்திருந்தார்.

அதை அறியவும் வைத்தார். அறிய வேண்டியதை அறிந்து கொள்ளாமல் புத்தகங்களுக்குள்ளேயே முகத்தை புதைத்துக் கொண்டிருந்தால் அனுபவ அறிவும் பேரறிவும் எப்படி சித்திக்கும். அக அறிவும், அக விழிப்பும் இல்லாமற்போனால் வெறும் புத்தகங்களால் என்ன புண்ணியம் என்று பல்வேறு அணுகுண்டுகளை வீசினார். மேலை நாகரீகம் என்கிறீர்கள். கீழை நாட்டில்தான் நாகரீகம் என்கிற வார்த்தைக்கு விளக்கமாக மக்கள் திகழ்ந்தார்கள். குரு  சிஷ்யன் எனும் மரபு கீழை நாட்டிற்கே... அதிலும் இந்த பாரத தேசத்திற்குத்தான் உண்டு. பணிவு, விநயம், அடக்கம், கற்றுக் கொள்ளும் ஆர்வம் போன்றவை அனைத்துமே கீழைநாட்டிலிருந்துதான் பல்வேறு தேசங்களுக்கு ஏற்றுமதியானது. நம் வேதங்களை நாம் மறந்து விட்டோம்.

ஆனால், அதைத் தூசு தட்டி ஜெர்மனியிலும் இங்கிலாந்திலும் ஆராய்கின்றனர். வேதங்கள் கூறும் வாழ்க்கை முறையில் இப்போது வாழ்பவர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். ஆனால், அப்பேற்பட்ட வாழ்க்கையை பாரத தேசத்தில் நம் முன்னோர்கள் சர்வ சாதாரணமாக வாழ்ந்தனர் என்று அதிசயக்கிறார்.
விவேகானந்தர் முற்றிலும் ஆச்சரியமான அவதாரம். ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரின் அருள் வேகம் அவருக்குள் பாய்ந்த விதத்தை அவரின் தடையற்ற பேச்சுக்களில் காணலாம். அந்த எழுத்துக்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் சக்தி படிக்கும் நமக்குள்ளும் வந்து அமர்வதை உணரலாம். குருவருள் மழையாகப் பொழிவதை அறிந்து கொள்ளலாம். வாழ்விலிருந்து தப்பித்து ஓடுவதை ஒருநாளும் விவேகானந்தர் ஊக்குவிக்கவில்லை. வாழ்வை எதிர்கொண்டு போராடி வெற்றி பெறுதலைத்தான் வற்புறுத்தினார். கட்டுப்பாடற்ற வாழ்க்கையை ஒருபோதும் போதித்ததில்லை.

சுதந்திரம் என்பதற்கு எதை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்று சொன்னதில்லை. ஆத்மாவை அறிதலைத்தான் பூரண சுதந்திரம் என்றார். வீரம் என்பதே அகங்காரம் களைதல் என்றும் கூறியிருக்கிறார். ஜீவன் முக்தி ஒன்றுதான் எல்லோருடைய இலக்காகவும் இருக்க வேண்டுமென்றார். ஆனால், ஜீவன் உள்ளபோதே பற்றற்று சமூகத்திற்குச் செய்ய வேண்டியதை செய்துதான் தீர வேண்டும். அதுதான் நிஷ்காம்ய கர்மம் என்றார். கண் முன்னால் பசித்திருக்கும் ஒருவரை ஏளனமாக எப்படி உங்களால் பார்க்க முடிகிறது. எந்த குற்ற உணர்வும் இல்லாது எப்படி ஒரு பிச்சைக்காரரை கடந்து செல்ல முடிகிறது. அன்பு... அன்பு... கருணை என்று உருகி உருகி பேசுகிறீர்கள். ஏன் நடைமுறை வாழ்வில் மனிதர்களிடத்தில் கலக்கவில்லை. நீங்கள் குடும்பஸ்தராகக் கூட இருங்கள். பயம் கொள்ளாதீர்கள். அந்த தெய்வீகத்தின் சிறு திவலையும் நீங்கள்தான். அதை அறிந்து கொள்ளுங்கள் என்றார். உள்ளுக்குள் சாம்பல் மூடியிருக்கும் சக்தியை அவரது உபதேசங்கள் தட்டித் தூற எரியும்.

நடை பிணங்களாக நடந்து கொண்டிருந்தவர்களுக்குள் கேள்வி தீ சுடர்விட்டு எரியும். எங்கேயோ மூடப்பட்டிருந்த ஊற்றொன்று சட்டென்று பிளந்து கொண்டு நமக்குள் பொங்குவது போலிருக்கும். மனதைத் தேற்றும் வெறும் தன்னம்பிக்கை கட்டுரை அல்ல அவர் பேசுவது. விவேகானந்தம் என்கிற ஆத்ம சக்தியின் அபார செயல். விவேகானந்தர் வேதத்தின் உச்சியில் விளங்கும் வேதாந்தம் கூறும் சத்தியத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென எப்போதும் கூறுவார். நமது மதமே வேதாந்தத்தில்தான் உள்ளது என்பார். வேதாந்தத்தை புரிய வைப்பதிலேயே தீவிர கவனத்தோடு இருந்தார். அவரின் முக்கியப் பணி வேதாந்தம் கூறும் ஞானத்தை ஸ்தாபித்தலே ஆகும். அதை நாம் விட்டு விடுவது என்பது தும்பியை விட்டு வாலைப் பிடிப்பது போலாகும். மிகக் குறுகிய காலத்தில் எப்படி உலகத்தினரையே தன் பக்கம் திருப்ப முடிந்தது? காரணம் ஒன்றுதான். அதுவே குரு... குரு... குரு... ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் என்கிற மகத்தான குரு.

குரு சீடன் என்கிற சனாதன தர்மத்தின் அடிவேரை உலகோர் கண்டு வியந்தனர். விவேகானந்தரின் பேச்சுக்கள், எழுத்துக்கள், உரையாடல்களை படிக்கும்போது வியந்து வியந்து உள்ளுக்குள் சக்தியொன்று தளும்பி நிற்பதை நமக்குள் நாமே உணரலாம். விவேகானந்தரே ஒருமுறை, ‘‘நான் பேசியதில் ஏதேனும் சாரம் இருக்குமென்றால் அது என் குருநாதரால் அளிக்கப்பட்டது. தவறு இருந்தால் அது என்னுடையது’’ என்றார். இந்து மதத்தின் பெருமையை சிகாகோவில் எடுத்துரைத்து பாரதத்தை நோக்கி எல்லோரின் பார்வையை திருப்பியவர் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். நடைமுறை வேதாந்தம் முதல் பதஞ்சலியின் யோகம், ராஜயோகம் என்று நம் பண்டைய பொக்கிஷங்களை நமக்கும் எடுத்துக் கொடுத்தார் சுவாமிஜி என்பதையும் அறிவோம். அதேசமயம் சுவாமிஜிக்கு மற்ற மதங்களை பற்றிய ஆழமான பார்வையும், உள்ளார்ந்த வணக்கமும் இருந்தன.

புத்தரின் மீது மாபெரும் மதிப்பு கொண்டிருந்ததை அவரின் எல்லா சொற்பொழிவுகளிலும் காணலாம். ‘‘பழமையான நூல் ஒன்றை ஆதாரமாகக் காட்டுவதனால் எதையும் நம்பிவிடாதீர்கள். உங்கள் தந்தை கூறியதற்காக எதையும் நம்பி விடாதீர்கள். ஒவ்வொன்றையும் சோதித்துப் பாருங்கள். முயன்று பாருங்கள். பின்னர் அதை நம்புங்கள். அது நன்மை பயக்கும் என்று நீங்கள் கண்டால் அனைவருக்கும் அதனை அளியுங்கள்’’ என்று இந்த வார்த்தைகளுடன் புத்தர் உயிர் நீத்ததை விவேகானந்தர் ஆனந்தக் கண்ணீரோடு கூறுவாராம். சுவாமிஜியின் ஆரம்ப கால, மத்திய வாழ்க்கை முழுவதுமே புத்தரின் இந்த உபதேசங்கள் கட்டமைத்த வாழ்க்கையாகவே இருந்தது. எப்பாதையில் சென்றாலும் இறைவனை அடைவதே நமது குறிக்கோள். அதேசமயம், எடுத்த பாதையில் தடுமாறாமல் முழு நம்பிக்கையுடன் செல்வதே அதில் முக்கியமாகும் என்றார்.

கிருஷ்ணா

தமிழ் மேட்ரிமோனி.காம் - தமிழர்களின் திருமண இணையத்தளம் - பதிவு இலவசம்!

மேலும் செய்திகள்

Like Us on Facebook Dinkaran Daily News
  • longestseabridge

    உலகில் எங்கும் இல்லாத தனிச்சிறப்புடன் கட்டி முடிக்கப்பட்ட உலகின் நீளமான கடல் பாலம்

  • delhi_strikepetrol18

    டெல்லியில் பெட்ரோல் பங்குகள் ஸ்டிரைக்: கால் டாக்சி, ஆட்டோ சேவைகள் முடக்கம் !

  • solarcar_race

    சூரிய மின்சக்திகளால் இயங்கும் கார்களுக்கான பந்தயம் சிலி நாட்டில் கொண்டாட்டம்!

  • hondurans_americatrump

    ஹோண்டராஸில் இருந்து அமெரிக்கா நோக்கி நடைபயணம் மேற்கொள்ளும் அகதிகள் !

  • snowfall_kedarnthpics

    கேதார்நாத், பத்ரிநாத்தில் உருவாகியுள்ள பனிப்பொழிவின் புகைப்படங்கள்!

படங்கள் வீடியோ கல்வி சினிமா ஜோ‌திட‌ம்